Een paar maanden volgen we wat een huisbijbel zoal overkomt. Mooie maanden, of niet soms?

   

Mei:

Ik heb een paar groene vlekken op mijn bladzijden gekregen. Ze zijn afkomstig van een stuk of wat voorjaarsbloemen die opeens tussen mijn bladen te drogen worden gelegd. ‘Lekker dik boek, dat drukt goed aan’, hoorde ik ze zeggen. Het leek wel of ze bovenop mij gingen zitten.

Juni:

Ik zie er nu uit als een verzamelalbum. Ze hebben me volgestouwd met krantenknipsels. Precies op datum, riepen ze. Een van de meisjes gaat namelijk trouwen. En dan repeteren ze haar hele levensgeschiedenis. Waar een Bijbel al niet goed voor is!

Juli:

Zomer. Vandaag stopten ze me in een koffer. Lekker vast gepropt tussen allerlei spullen, speciaal aan de stootkant. ‘Bumperwerk’ zullen we maar denken. Ze zullen wel op vakantie gaan. Wat zou ik graag thuisblijven! ‘Lekker vrij’, hoor ik ze roepen, ‘niks moeten, overal los van!’ Ik weet uit ervaring, dat ik minstens twee weken lang in dit donkere ding opgesloten zit.

Augustus:

Wat kan die lome zomer lang duren. Op een kwaaie dag werd de koffer hard in de kast geploft. In het donker. En ik zit er nog steeds in. Met nog een paar dingen. ‘Die hebben we toch niet meteen weer nodig’, riepen ze.

September:

Eindelijk ben ik weer op mijn oude plekje gezet. ‘Die Bijbel’ riepen ze, ‘waar is dat ding eigenlijk gebleven?’ ‘Bij de sjorbanden in de koffer’, hoorde ik de man des huizes zeggen, ‘want opgeruimd staat netjes’. Goed, ze gristen me eruit. Maar nu sta ik hier niet alleen. Boven op mij liggen twee damesbladen, een autokrant, een paar puzzelboeken en nog een stripboek. Die pakken ze voor buiten, er is nog steeds zon. Ik zou wel graag willen, dat ik net zoveel gebruikt word als zij. Blijkbaar ben ik een gesloten boek.

 

Lees je bijbel,
bid elke dag,
dat je groeien mag.

Read your bible,
pray every day,
if you want to grow.

Lis ta bible,
prie chaque jour,
quand tu veux grandir.