Al zuchtend? De klok slaat bezuiniging en inkrimping. In een speelse bijdrage zet de algemeen secretaris biotaal uit het hedendaagse levensgevoel.

 

door Barend Weegink

 

Er circuleert een lijstje waarin de hulpverlening zeer lichamelijk wordt uitgedrukt: de fysiotherapeut knijpt ertussenuit, de logopedist is sprakeloos, de podotherapeut zit met kromme tenen, de KNO-arts krijgt een brok in de keel, voelt zich bij de neus genomen en wordt een oor aangenaaid, de oogarts ziet het somber in, de neuroloog heeft er de zenuwen van, de verloskundige zit met de naweeën, de gynaecoloog baart het zorgen, de uroloog voelt aan zijn water dat het niet goed gaat, de anesthesist is knock-out, de cardioloog krijgt hartkloppingen, de geriater grijze haren, voor de chirurg snijdt het mes niet meer aan twee kanten, de hematoloog wordt het bloed onder de nagels vandaan gehaald, de gastro-enteroloog heeft er de buik van vol, de internist voelt zich binnenste buiten gekeerd, de diëtiste kan geen pap meer zeggen, de psychiater raakt de weg kwijt, de traumatoloog ergert zich bont en blauw, voor de apotheker is het een bittere pil, de tandarts ziet er geen gat meer in en de patiënt is er goed ziek van…

Na de Troonrede riepen ze in de Kamer: doe normaal man! Wat dat moet worden? Hier worden we niet vrolijk van. En wat zegt de kerk die van het evangelie weet? Dat het geloofsleven haaks op de werkelijkheid staat. Het neemt de bocht bij het kruis. Hier en nu gaan voorbij, we verwachten een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. In het Jeruzalem, dat van boven daalt, zal geen inwoner meer zeggen: ik ben ziek. Maar we zijn nog niet zover.

Dus positioneren we in de Lage Landen barmhartige Samaritanen. Zij vegen elkaar niet langer de mantel uit maar werken in mantelzorg. We zingen: ‘Stil maar, wacht maar, alles wordt nieuw’ en doen ondertussen wat onze hand en ons hart vinden om te doen. Een opbeurend woord, een beker koud water. Elkaars hoeder. Christus zegt: Dat hebt u Mij gedaan. Om met de zielepiet Paulus, een triomferend christen, uit 1 Kor. 15: 58 NBV te eindigen: ‘Kortom, geliefde broeders en zusters, wees standvastig en onwankelbaar en zet u altijd volledig in voor het werk van de Heer, in het besef dat door de Heer uw inspanningen nooit tevergeefs zijn’.