| Grondvlak |
|
Op de werkvloer Wat gebeurt er zoal in de confessionele beweging? Maak eens kennis met twee mensen die we in de kijker zetten.
Ds. Leo stuurde op mijn verzoek liturgie, preek en foto’s toe. Dat hebben we ademloos tot ons genomen. Van oor- en ooggetuigen kwam een positief verslag. De kerk was vol, de ceremonie indrukwekkend, de boodschap aansprekend en ze hadden er de hele pinksterzondagmiddag gezeten, zo ongeveer als in Handelingen 2. Van Rikxoord bezet er de vanouds confessionele predikantsplaats. Dat is allemaal niet vanzelf gegaan, dus moeten ze zuinig wezen. Ze hebben hem de toga gegeven en gaande de dienst heeft hij het zwarte ambtsgewaad aangetrokken. Ik las veel humor en actualiteit in zijn woorden (‘Door vol te houden, bereikte ook de slak de ark’), een teken dat hij de genade kent. We wensen hem, het gezin en de gemeente een door de Here gezegende tijd toe. Uit de preek: ‘Een vreemde tekst, je bent er net en als dominee moet je nog beginnen en dan die woorden: Het is beter voor u dat Ik heenga… Ja, dat zou ’t wel zijn als ik die woorden zou zeggen. Een beetje vreemd. En misschien, je weet maar nooit, zegt u over een tijdje: het is beter voor óns dat je heengaat. Ik vergeet nooit meer een gemeentelid, dat van zijn dominee zei: ‘Hij werd met de fanfare binnengehaald en met de lijkwagen weggebracht’. Hij was met andere woorden blij toen de dominee kwam, maar nog meer verheugd toen de dominee vertrok! Ik zeg u vandaag niet, dat het beter voor u is dat ik heenga. Ik geloof dat hier – en voor hoelang, dat weet je natuurlijk niet – mijn plaats is. Maar Jezus heeft het wél gezegd: Het is beter voor u dat Ik heenga… Weet u, ik vond ’t altijd heel bijzonder, dat de Heilige Geest eigenlijk nooit op zichzelf wijst, maar altijd op de Here Jezus Christus. Maar andersom is het dus ook zo, viel me nu op. Jezus kan zeggen: Het is beter voor u dat Ik heenga, om er in één adem aan toe te voegen, dat zó de Trooster komen kan. Mooi is dat! Hij maakt plaats voor de Trooster, de Heilige Geest. Op al die momenten ook waarop er aan je getrokken wordt en je nauwelijks meer kracht hebt om je staande te houden, als je bijna met de wereld mee gaat spotten of denkt: wat doet ’t er eigenlijk toe. Dan is daar de Heilige Geest, de erbij-geroepene, je bijstand. En de Trooster richt, op zijn beurt, alle aandacht op Christus’.
In Emmer-Compascuum (Dr.) staat in deeltijd ds. Reinoud Wentink. Hij is een wijze schoolman die na lang wachten in nov.’08 het predikantsambt kreeg. Via een Steenwijker connectie leerde ik hem kennen en nu netwerken we, net als de spin doet in het web. In het kerkblad Binding van protestants Hengelo, dat tegenwoordig ook orthodox kerknieuws opneemt, zag ik een interview met hem en zijn vrouw Meena. En een leuke foto, samen op de fiets. Wentink maakte de draai van middenorthodox naar confessioneel, blijkbaar is dat toch een verdiepingsslag. Hij bouwt met Gods hulp enthousiast aan de gemeente. Het gaat niet om het getal, maar je wilt wel dat het loopt. Er is groei op het veenkoloniale land. Over een open dag: ‘Een aantal kwam vervolgens ook naar de zondagse diensten. Sommigen zijn gebleven, anderen hielden het na een paar keer wel voor gezien. Jammer natuurlijk, maar je kunt niemand dwingen. Mijn moeder zei vroeger al: je krijgt ze er makkelijker uit dan erin’. Over de toekomst: ‘De kerk blijft. De kwantiteit is minder geworden, maar de kwaliteit van het samen kerkzijn en de betrokkenheid van de mensen zal verbeteren. Wat zou het fantastisch zijn als we nog eens een massale beweging naar de kerken toe zouden mogen zien, iets van een opwekking’.
|