In zijn column in Confessioneel schrijft de algemeen secretaris over de dankdag voor gewas, arbeid en visserij. Die zou bredere aandacht moeten krijgen.

 

Dankdag vieren

*De Dankdag op woensdag 3 november verdient ook buiten de kring van orthodoxe protestanten aandacht, en niet alleen in landbouw en visserij.

Ruim twee eeuwen terug zag de overheid het nog als haar taak om rond zulke dagen speciale brieven aan de kerk te schrijven, al werd de inhoud in de Franse tijd van ‘vrijheid’ steeds minder geestelijk. Via een kanselboodschap op de voorafgaande zondag werden predikanten uitgenodigd hun preek en gebed in te richten naar de bijzondere omstandigheden waarin het land verkeerde. Op de dag zelf werd het openbare leven gedimd, kermis en kroeg gingen dicht, het land kwam tot inkeer. Sommigen vastten, om beter te kunnen bidden.

Vandaag moet de kerk het karretje alleen trekken. Kerk en staat zijn gescheiden. En het is de vraag of de kerk nog de ziel van het volk kan beroeren. Maar ook het onlangs aangetreden liberaal-confessioneel kabinet zal er niet vies van opkijken wanneer de kerk, vanouds hoedster van de godsdienst, de mensen oproept tot geestelijk besef. En kerkklokken mogen nog een poosje luiden, als opwekking voor een samenkomst waarin de maatschappij wordt opgedragen aan God. Zo nauw zijn kerk en staat nog wel verweven in de zorg voor de samenleving.

Laten we op een bid- of dankdag de preek wat korter houden en meer aandacht schenken aan het gebed. De eredienst moet uitblinken in goed gekozen en gestileerde voorbeden, liefst samen met diakenen en (school)kinderen, nadat ook gemeenteleden gebedsintenties hebben aangereikt. Er is zoveel om voor te bidden. Gewas, visserij, ecologie, natuur, voedselbeheer, arbeid, opleiding, werkgelegenheid, vrije tijd, ouderenzorg, wetenschap, techniek, rechtvaardige verdeling, omgang met de vreemdeling, bestrijding van armoede, vrijheid van godsdienst.

We belijden dat God voor de schepping zorgt. Dus dragen wij verantwoordelijkheid voor de maatschappij.

We belijden dat God een geheel nieuwe hemel en aarde schept. Dus zullen wij ons best doen er in de huidige wereld geen rommeltje van te maken.

We belijden dat Gods genade is verschenen in de dood en verrijzenis van Jezus Christus. Dus gaan we voorop in het getuigenis van het christelijk geloof en klinkt de lofprijzing van de drie-enige God. Zoals die mijnwerker deed, die God prees nog voor hij de mensen begroette.

Op de Dankdag ligt een extra accent. Besef wat je geschonken is aan eten en drinken, kleding en onderdak. En bovenal: besef de rijkdom in God. We mogen de Here danken voor Zijn onuitsprekelijke gave, het eeuwig leven in Zijn Zoon.

 

Spreken over God

*De confessionele organisaties CV en CGB zijn via de Commissie beleid met een eigen notitie ‘Spreken over God’ gekomen.

Het is een opbouwende bijdrage aan de kerkelijke bezinning over het belijden aangaande God.

Er is een matte geest over onze kerk gekomen door een publicatie van een predikant die zegt te ‘geloven in een God die niet bestaat’. We voelen ons beschaamd over de onrust. Het is tijd voor geestelijke vernieuwing en verdieping.

In november spreekt de generale synode over de Godsvraag. Ook de handreiking van scriba dr. A.J. Plaisier kwam gereed; de Protestantse Kerk belijdt dat God bestaat. De nieuwe confessionele notitie is een heldere bevestiging van dit geloof.

U kunt de notitie voor synode, classes en gemeenten downloaden op deze website.

(column Barend Weegink)