Door Teunold Eijsenga

Het voetbalkampioenschap in Zuid-Afrika heeft de afgelopen weken heel wat stof doen opwaaien, ook in kerkelijke kring. Als vertroosting voor de vele voetbalenthousiasten, die er onder gelovigen zijn, alsmede als woord van bezinning tot hen die er wat meer moeite mee hebben, het volgende:

Moet dat nou zo... 

Met een plof werd “de Stentor” voor mijn neus gegooid met daarin het artikel van een predikant van een afgescheiden kerk in een naburig provinciestadje, naar aanleiding van zijn oproep tot zijn gemeente om vooral te bidden dat Nederland op het wereldkampioenschap in Zuid- Afrika maar snel verliezen zou. En daarbij werd mij de vraag gesteld wat ik van dat artikel vond.

Laat ik vooropstellen dat ik absoluut geen voetballiefhebber ben (ik vind sport verschrikkelijk vermoeiend) en dat ook ik verbaasd sta over alle Oranjegekte in ons land en dat ik ook mijn vragen heb over de commerciële belangen die bij zo'n toernooi op het spel staan en dat ik ook een klein beetje uitzie naar 12 juli wanneer alles weer helemaal voorbij is en het leven zijn normale gang weer zal hernemen (al schijnt dan ongeveer de tour de France weer net op toeren te zijn).

Gebed

Het is voor mij wél een vraag of je op mag roepen tot zo een vorm van gebed. Is het niet een beetje té gemakkelijk scoren voor eigen publiek. Want gebruik je dan de goede Naam van onze lieve Here God niet wat ál te gemakkelijk? Het gaat in ons persoonlijke geloof  en in onze roeping naar de wereld toch om belangrijker zaken dan het wel of niet scoren op een voetbaltoernooi van ons Nationale Elftal. En de nood de wereld of de samenleving in Nederland wordt toch werkelijk niet gelenigd als wij voortijdig het toernooi verlaten!

Heiliging

Toen ik alle boze reacties op internet las, die de oproep van de dominee  bij veel mensen opgeroepen had, schoten mij de woorden uit zondag 47 van de Heidelberger Catechismus te binnen, waarin het gaat om de heiliging van Gods Naam. Die zondag eindigt met de woorden “geef dat wij ons gehele leven onze gedachten, woorden en werken daarop richten dat uw Naam om onzentwil niet gelasterd maar geëerd en geprezen wordt“.

Voorzichtig aan

Mag ik het eens anders formuleren. Het is natuurlijk goed wanneer wij als gelovigen wensen dat heel de maatschappij geheiligd wordt door Gods geboden en mag leven uit Gods beloften, opdat het állen wel zal gaan. Maar laten wij heel voorzichtig blijven met het noemen van Gods Heilige Naam. Zeker wanneer het gaat om zaken waar wij persoonlijk misschien wat moeite mee hebben of wat minder van houden.

Ds. T.A. Eijsenga is predikant van de wijkgemeente rondom de Noorderkerk in Kampen