Op Pasen verkondigen we dat Jezus echt is opgestaan. Niet dat Hij is opgestaan in de geest van de mensen. Niet dat Hij in een visioen is opgekomen. Ook niet dat Hij voortleeft in de herinnering of in het hart van de mensen. Niets zogenaamds. Maar dat Hij lichamelijk is opgestaan.

door Barend Weegink, alg. secr. 

God en mens

Je kunt Jezus niet alleen maar als mens beschouwen en praten over zijn leven en dood. Dan houden we het geloof nooit vol. Jezus is de Godmens. Hij brengt ons bij de bronnen van de eeuwigheid. De bron van het leven is de opgestane Christus. Hij zegt: Ik leef en leven zullen jullie ook.  

Het spreken over de kruisdood van Jezus staat nooit los van zijn opstanding. Even feitelijk als het kruis is ook het lege graf en de verrijzenis van Gods Zoon. Heeft het echt zo plaatsgevonden? Ja.  

Feit

Voor de christelijke gemeente staat vast dat de lichamelijke opstanding een heilsfeit is, rustend op waarheid, objectiief in deze wereld. Het gebeurde in de geschiedenis. De discipelen hebben het zichzelf niet wijsgemaakt. Ze hadden Jezus’ woorden toch al niet kunnen begrijpen, toen Hij er met hen over sprak. En ze zijn verbijsterd door de verrijzenis van hun Meester in heerlijkheid. Ze denken dat het een spook is. Als bewijs eet Jezus iets voor hun ogen. Hij zegt dat een spook geen vel, vlees en botten heeft. Hij is het echt.  

Het christendom heeft zich kunnen ontwikkelen door een vast feit in de werkelijkheid en niet door een fopspeen in sprookjesland. Als de waarheid er nu niet zou zijn, zouden we stoppen met geloven. God geeft geen psychologische verhaaltjes, placebo’s en pepmiddelen tegen de angstaanjagende hardheid op de racebaan naar de dood. God geeft geloof. 

Vertrouwen

Jezus zelf heeft ook geloofd aan de opstanding. Dat heeft Hij meer dan eens geuit. De dood kon Hem niet vasthouden. Opstaan, opgewekt worden is zijn missie. Hij doet wat er staat in de Schrift. 

Het geloof van de gemeente steunt op dit vertrouwen van Jezus. Dat is de kracht van de orthodoxie. Niet ik hoef het waar te maken. De Ander maakt het waar. God geeft in de opstanding zijn Zoon voor de tweede maal aan de wereld.Hij is er nog, Hij is er weer.

Uit het graf

In het Nieuwe Testament lezen we nergens over een opstanding uit de doden waarbij het graf nog intact zou blijven. Het graf is open en leeg. Hij laat niets achter, ook het lichaam niet.

Wie op Kerstfeest belijdt dat Christus is vleesgeworden, belijdt op Pasen dat Hij met zijn lichaam is opgestaan.  

Hoopvolle nieuwe dimensie

Zelf kunnen we niet precies beschrijven hoe die lichamelijkheid eruit ziet. Jezus was dezelfde als aan het kruis, echter nu in een nieuwe, verhoogde dimensie. Dat kunnen wij niet vatten.  

In een lied over onze eigen opstanding, straks als Hij wederkomt, zingen we: ‘

Dan onsterf’lijk, onvergank’lijk, kent het geen verderfenis, dan zal ’t schoon en heerlijk wezen, als mijns Heilands lichaam is’. 

Kracht

Pasen is een krachtige boodschap. In een teleurstellende wereld is niet alles mis. We kunnen vrienden zijn van Jezus.

Onze groet is: De Here is waarlijk opgestaan.

En ons wachtwoord luidt: Vrees niet!  

Een zeker en vrolijk Pasen gewenst.