Woensdag 20 januari kwam de Zeeuwse regioafdeling van de Confessionele Vereniging bijeen op het kleine en rustieke ‘eiland’ Noord-Beveland. Winter was het buiten, warm en enthousiast werd het binnen. Niet iedereen heeft ’s middags om drie uur gelegenheid om te vergaderen. Een verrassing dat er stoelen moesten worden bijgezet in het ontmoetingscentrum naast de Protestantse Kerk in Colijnsplaat.

Geloofsleven

Het bestuur verwelkomde veertig bezoekers, onder hen ook predikanten. Noord- en Midden-Nederland en Zeeuws-Vlaanderen waren vertegenwoordigd. Waarnemend voorzitter ds. Arie Spaans opende met Psalm 16. Fijntjes belichtte hij ‘confessionele en evangelische trekjes’ uit het lied van koning David. Objectiviteit en ervaring lopen in het geloofsleven door elkaar. Na het zingen uit Psalm 25 en gebed gaf hij de algemeen secretaris het woord over het jaarthema ‘Evangelisch/confessioneel: een gesprek onderweg’. Dhr. Wim Kraaijeveld had het in de zondagsbrief van Zierikzee als volgt verwoord: ‘Mogen we ons in het geloofsleven concentreren op eigen keuze of gevoelsvragen? Waar vinden we zekerheid voor ons geloof? Hoe zit het met de uittocht uit de kerk naar de evangelische gemeente? En…hoe verlaten evangelischen via de achterdeur hun gemeente? Al met al een actueel onderwerp!’

Innerlijke groei

Door het plakken van etiketten komen we tegenover elkaar te staan. Waren de confessionelen vroeger de mensen van de strakke lijnen, ook zij vieren de touwtjes. Niet inhoudelijk maar wel liturgisch en in woordkeus. En de evangelische christenen klinken opeens een stuk kerkelijker. Ze hebben het over snoeien in plaats van groeien, succes en furore maken. Er is behoefte aan verdiepte kennis. Overdoop wordt door het Evangelisch Werkverband een ontkrachting van het verbond genoemd. In een ervaringscultuur kan worden gezocht naar vormen van beleving van de eenmaal geschiede doop.

Nieuw samengaan

Vandaag zien we hoe zich tussen het verbleekte midden en de ultrarechtse flank in de kerk een orthodoxe stroom beweegt. In een nieuw confessioneel-bonds-evangelisch spectrum is groeiende belangstelling voor het christelijk geloof dat gefundeerd is op goede gronden en niet op gerucht. Tegenover de vrijzinnige opvatting van een Zeeuwse predikant, die meent dat God niet bestaat maar dat Hij gebeurt waar wij Hem ter sprake brengen, zeggen we dat het Godsbestaan niet door ons is uitgevonden. God is hoog verheven. Maar het Godsbesef mag ons wel tussen de oren (verstand) en in het hart (gevoel) komen. Juist daar schept de Geest geloofszekerheid.

Kern

De historiciteit van heilsfeiten (‘eenvoudige Bijbelse waarheden’) en de hoofdlijnen van Schrift en geloofsleer zetten aan tot voortgaand belijden. Het christelijk gedachtegoed is geen zwerfkei. Het is ook geen ‘yellowfish christianity’, kwallenchristendom van een weekdier zonder ruggengraat. We hebben elkaars accenten nodig.

Plaatselijk anders

Spreken we niet te makkelijk over evangelisch en confessioneel onderweg? Op landelijk niveau duwen ze elkaar de sloot niet in, maar plaatselijk is er soms een hoop spanning over de koers van de gemeente. Ds. Simon van den Oever (Yerseke) zei: ‘Wanneer evangelischen de gemeente willen ombouwen herkennen anderen hun kerk niet meer en haken af. Laat het hoofdbestuur hulp bieden aan kerkenraden die zich afvragen hoe ze verder moeten’. Voorzichtig klonk de suggestie om nieuwe vormen naast de traditionele te plaatsen. Dat kan groei opleveren.

(Barend Weegink in column in Confessioneel)