Weerberichten... hoe ze die bekend maken is een toch beetje vreemd. Er zitten te veel trillers en bangmakers in de weergave door de media. Voor Confessioneel schrijft de columnist erover. Hij spreekt de hoop op beter weer uit...

Weergoden

door Barend Weegink

Het weer wordt mede mogelijk gemaakt door… en dan volgt er de naam van een vochtvreter, roestbestrijder of vakantieparkhouder die voor de uitzending betaalde.

Naast de weerman staat een groepje ‘oant moarn’ te roepen. Maar morgen klopt er niets van. Het weer -en vooral het verkeer- wordt onmogelijk gemaakt door de onrustzaaiers van de BV Media Hysterica.

Met kerst zeiden ze dat je geen stap buiten de deur moest zetten, net toen een derde van de vaderlanders zich opmaakte voor de jaarlijkse kerkgang. Aanzet tot buitenkerkelijkheid. En onlangs deden ze opnieuw alsof we hier op poolijs leven.

En dat verschrikkelijke gemoraliseer er omheen: blijf fijn thuis, ga lekker naar bed. Waar bemoeien ze zich mee?

Wat is er toch loos in Nederland, dat we met z’n allen zo aartsonzeker, vuurbang en emotioneel zijn geworden? Beducht voor schadeclaims smeekt zelfs het openbaar vervoer: kom niet bij ons.

En wij, we geloven ieder geblaat en accepteren vervolgens elke inschattingsfout. Hoe hebben de mensen vroeger zich dan gered?

En wat zouden die tienduizenden stumpers, getroffen door extreem natuurgeweld op Haïti, denken als ze ons weke geteut zouden horen?

Het lijkt of we hier voor het minste of geringste de plank op te trekken. Het komt ons best uit dat we niet hoeven. We slopen de laatste restjes krachtsinspanning in de samenleving en verzaken plichten. De anderen zijn eerder verantwoordelijk dan wij.

Ze mogen best waarschuwen om ijs en weder te dienen, maar zeg dan: kijk uit, doe rustig aan.

In het liberaal religieuze klimaat van vandaag smelt het leven als sneeuw voor de zon. Ik wou dat het ging veranderen. Dat we weer gaan bouwen op het fundament dat regen en droogte, kou en hitte gelegen zijn in de hand van de trouwe hemelse Vader die ons onderhoudt en regeert om der wille van Christus zijn Zoon, die in eeuwigheid is te prijzen. Dan komt Jan Splinter door de winter. Dat er een nieuw geslacht opstaat dat roept: vooruit, we gaan opbouwen.

Dat paniek weer plaats maakt voor geloof.