| Missionair bezig zijn |
|
van de webredactie: Annette van Loon is lerares op een basisschool. Zij vertelt over haar werk. Ze zet haar impressie over 'zaaien, iedere morgen' in een missionaire contekst.
Iedere morgen
door Annette van Loon Iedere morgen komen ze het klaslokaal binnen.  De één met een hindoestaanse achtergrond, sommigen met een islamitische achtergrond, velen uit gezinnen ‘waar men er niet veel meer aan doet’, een enkeling uit een christelijk gezin. Een bonte verzameling kinderen op een protestants christelijke school. Elke morgen: wéér een uitdaging!We zingen samen. Véél Elly & Rikkertliedjes, opwekkingsliedjes, soms een gezang. Pas vroeg een meisje, van wie haar opa overleden was: “Juf, kunt u ons ‘Welk een vriend is onze Jezus?’ leren?" Het was het lievelingslied van haar opa.Dan bidden we samen en danken God voor de nieuwe dag en vertellen Hem alles wat belangrijk is: opa ligt in het ziekenhuis, de poes is weggelopen, mijn zusje huilt zo vaak.... Daarna komt het bijbelverhaal. Altijd weer een ontdekkingstocht. We geven de dieren namen, samen met Adam, zwerven door de woestijn met Mozes, richten ons steentje op Goliath en buigen vol verwond’ring neer in Betlehems’stal.Er komen vragen: “Hoe ziet God eruit? Waarom kun je Hem niet zien? Waar was God toen de wereld er nog niet was? Heeft God kinderen? Waarom moest Jezus sterven? En ook: Gelooft u al die verhalen ècht?” De kinderbijbel in de klas wordt door velen gelezen, soms word ik erbij geroepen: “Juf, dat verhaal van Zacheüs staat hier óók!”Iedere morgen zijn ze er weer: een dag om te zaaien begint. Soms vraag je je af: wat komt er van terecht? God weet het.
Annette van Loon, november 2009, Capelle aan den IJssel (Annette is de echtgenote van ds. René van Loon. Zijn bijdrage vindt u onder Wat we doen / Jonge predikantenplatform). |