|
Er klonk de oproep om een ‘nationale synode’ te houden. De preses van het kerkbestuur lanceerde de gedachte al eerder. Nu de top van de kerk op een Urker kotter voer om het nieuwste Calvijnboek te presenteren, werd de wens weer geuit. In 2010 zou een assemblee van alle Nederlandse protestantse kerken moeten plaatsvinden, voor een eenparig geestelijk geluid. Is dat haalbaar?
Een nationale synode, als ooit in de zeventiende eeuw, zou betekenen dat de vaderlandse overheid er het initiatief toe neemt. En dat is zelfs onder het huidige ‘VU-kabinet’ niet te verwachten. Haalbaar zou misschien een ‘brede kerkendag’ zijn. De reacties vanuit verschillende kerken zijn niet op voorhand negatief. Maar er worden zoveel ‘praktische bezwaren’ geopperd dat het er niet dadelijk van komt. Kerkendagen zijn er in de afgelopen decennia ook geweest. Blijkbaar is het makkelijker om een sociaal-ethisch thema te kiezen dan de christelijke belijdenis. Die vlucht moeten we niet opnieuw maken. Het zal moeten gaan over het geloof in God en de betekenis van Jezus Christus voor het persoonlijk leven en de samenleving. Dan wordt er een geestelijk volksappèl gedaan. Voor de Protestantse Kerk zou het goed zijn wanneer er een kerkendag komt. Zo’n dag brengt haar in ontmoeting met tal van kerken die bij het verenigingsproces buiten spel bleven. Ook een ontmoeting met de kerken die zich vijf jaar geleden van haar hebben losgemaakt. Een keten is zo sterk als de zwakste schakel. |