Nederlands Dagblad, kerkredactie, 6 april 2010

‘Overdopen’ is ongewenst, voor doopgedachtenis moet meer aandacht komen.Onder meer met de doopverjaardag.

Dat staat in de notitie Om de rijkdom van de doop, waarmee de confessionelen binnen de Protestantse Kerk zich mengen in de discussie rond de doopgedachtenis.

 De doop is eenmalig en verwijst naar wat God doet, benadrukken de Confessionele Vereniging en het Confessioneel Gereformeerd Beraad.

De organisaties stellen tegenover ,,een te zeer ervaringsgericht geloof’’ principieel de kinderdoop. ,,Wij bespeuren binnen onze kerk een zekere krampachtigheid bij het spreken over de kinderdoop, alsof deze nu niet meer voluit te verdedigen zou zijn.’’

Juist vanwege de eenmaligheid van de doop moet voor ‘doopgedachtenis’, het regelmatig stilstaan de eigen doop, meer ruimte komen. Daarvoor zijn echter niet veel nieuwe vormen nodig, menen de confessionelen. ,,In de Protestantse Kerk is al een groot aantal prachtige gelegenheden voor doopgedachtenis.’’ Genoemd worden onder meer de openbare geloofsbelijdenis, de Avondmaalsviering en de doopdienst.

Waarmee de doopgedachtenis volgens de notitie ,,bijzonder zou worden bevorderd’’, is het vieren van de ‘doopverjaardag’ in de kerk en thuis. ,,In een aantal gemeenten in onze kerk is al ervaring opgedaan met een zogenaamde ‘doopreünie’.’’ Welke vorm een gemeente ook kiest, de confessionelen zien er liever geen water aan te pas komen, ,,vanwege de al te gemakkelijke associatie met herdoop.’’

De doopnotitie is aangeboden aan de leden van de generale synode van de Protestantse Kerk, die zich binnenkort opnieuw over het thema buigen, en aan de dienstenorganisatie die een pastorale handreiking over doopgedachtenis voorbereidt.