Nog zoiets: ook hoorde ik iemand zeggen dat de kerk in Nederland 'een puinhoop' is.

Ik moest onwillekeurig denken aan dat prachtige bijbelboek Nehemia.  Dat gaat over een harde werker, die in de puinhopen van die belangrijke stad Jeruzalem toch nog een werkbaar project ziet. Over zijn verdriet, over zijn dromen. Zou er een parallel zijn tussen dat oude volk Israel en de kerk van onze dagen?

Nehemia

Nehemia is van het type 'handen-uit-de-mouwen'. Een hardwerkende doener, met een scherp inzicht en een duidelijke visie. Hij is onder de indruk van de problemen van zijn volk. Jeruzalem in puin. Dwaling, fouten, schuld. Het is allemaal aan de orde. En toch... Nehemia laat zich er niet door onderdrukken. Na gebed en beraad besluit hij zelf actie te ondernemen. Niet omdat hij zelf denkt dat hij het allemaal wel even zal oplossen. Of omdat hij zo geweldig veel beter is dan anderen. Maar Nehemia krijgt de gelegenheid om iets te doen aan de situatie van zijn volk. Hij gaat, en God gebruikt hem. Zelf schrijft Nehemia daarover in zijn dagboek: "De God van de hemel, Hij zal het ons doen lukken. En wij, zijn knechten, zullen ons gereedmaken en bouwen." (Neh. 2).

Visie

Wat een prachtige belijdenis! Als je puinhopen ziet, kun je twee dingen doen: wanhopen of hoop zoeken bij de God van de hemel. Nehemia doet het laatste. God zal het doen lukken, dat gelooft hij. En ondertussen moet hij zelf aan de slag gaan. Hij besluit om zich gereed te maken, en te gaan bouwen.

Geloven dat God trouw blijft aan zijn volk, dat geeft moed om het werk op te pakken. Zelfs als het een puinhoop lijkt. En als me weer eens wordt gevraagd, waarom ik eigenlijk in de kerk wil gaan werken, dan weet ik wel antwoord: 'O ja, natuurlijk zie ook ik problemen in de kerk. Afnemend bezoek, moeilijkheden om ook voor jongeren verstaanbaar te zijn.. enzovoort. En toch...denk ik dat dat niet alles is.

Toch blijf ik geloven dat er hoop is voor het christelijke geloof en de kerk, juist ook in Nederland. Want God laat niet los wat zijn Hand begon. Mensen zijn ontrouw, en toch: God is trouw. Juist te midden van de puinhopen van ons bestaan wil Hij ons bijstaan. Dat heeft me hoop, dat geeft me moed. Dan is er hoop, temidden van puin. Dat doet me dromen van een kerk die straalt als nooit te voren! 

Opbouw

Een kerk die leert leven vanuit de belijdenis van Nehemia, die kan overleven. En harde werkers, de Nehemia's van onze tijd, mogen daarbij een taak innemen in het werk voor het Koninkrijk van God.

Want het vreugdevolle nieuwsbericht van het Evangelie moet ook in deze dagen verstaanbaar klinken. Nee, niet omdat we als dappere geloofshelden wel eens even de gecompliceerde situatie van de kerken in ons land zullen kunnen aanpakken. Maar vanwege die belijdenis op mijn lippen: "God zal het doen lukken, Hij is Koning over zijn Kerk.

En daarom mag ook ik mag mij als knecht gereedmaken en bouwen...", zoals Nehemia!' 

Arjan Berensen theologiestudent en aanstaand predikant